Featured Articles Op Ed Opinion:Thai education Opinion:World Education

CHANGING TIMES ….CHANGING TEACHING AND LEARNING FOR THE 21ST CENTURY การเปลี่ยนแปลงของเวลา…. การเปลี่ยนแปลงของการเรียนการสอนในศตวรรษที่ 21

The pace of change in the world today is a feature of daily life in the 21st Century.

Educators who were in schools 30 years ago will remember the anticipated arrival of computers into daily life. Probably not many people fully realised the full impact of the rapid development of Information and Communications Technology daily life, but the coming of computers was something that was looked forward to as people felt there would been many social and economic advantages that would come with the widespread introduction of the new technology. There was talk of how computers would take over so much work that people would have much more leisure. Some education systems introduced “leisure education” into the curriculum!

I guess a question remains on whether or not the introduction of computers as an essential business and household tool has brought increased leisure. Many would doubt that it has.

But one thing was true about the 70s anticipation of the coming Information Age. In the 21st century digital technology permeates many aspects of daily life. It would be easy to list the many changes in personal and work lives that have come about as a result of pervasive ICTs, but those things are so obvious it is not necessary to mention them here.

One very important thing that is vital for educators to grasp is the rapid pace of change in work life and the exponential explosion in knowledge that has come about in the years between the final decades of last century and today.

Children born since the start of the 21st century are “digital natives” they are growing up in a truly digital, flat world.

What about the teachers of those children?

Not too many of them would be true “digital natives” most would be “digital immigrants”, they would have had to learn to live and work in the new digital age. The use of the tools of that age does not come easily to all people, teachers included. It must be admitted, however, that just as some people have a flair for learning languages other than their own native language, so too do some people have a flair for learning the digital “language” so essential to mastering the digital tools available to teachers.

Just imagine this scenario – a teacher in a high school who cannot use email, who cannot browse the internet, who cannot use tools like Skype, who does not know anything about Facebook. How can that teacher understand the real needs of the students he (or she) teachers. How can such teachers understand the world of their students and in fact how can they know their students in a way that will enable the teacher to teach the students as individuals?

Such teachers are a bit like teachers who are asked to teach a foreign language to students when they, the teachers in fact cannot speak that language themselves. They are being put in an impossible situation by the curriculum planners and administrators who introduce such initiatives without the requisite professional development of the teachers faced with implementation of the new language.

Do you know any teachers like this? Do you work with teachers like this? What are their lessons like? What is their relationship with their students like?

In Thailand I am sure many such teachers would be found in schools.

Teachers who have not adapted to the Information Age should not be condemned or looked down upon. They deserve and need as much help as possible from colleagues and their employers so that they have the confidence to use ICTs to improve their pedagogy.

Unlike the example of the jurisdictional introduction of a new curriculum above, the students who are the digital natives of the 21st century deserve to have teaching methods and a curriculum that is suited to their digital world and times. This need is not being imposed by administrators or governments as in the case of the imposition of foreign language learning as in the example above, it comes from an inevitable international spread of digital technology. So governments have to get their educations systems to respond to this as an imperative for their education systems.

In the case of Thailand, the government is about to start the distribution of computer tablets to students in Matayom 7 [year 1, high school]. The government should be applauded for taking a big step in providing Thai students with an important digital tool.

The advantage to be gained from this bold and brave initiative will not be maximized unless there is a program to train and support teachers in the use of these tablets. If there is adequate support this program could provide a dramatic swing towards student centred learning in Thai schools

SCLThailand will continue to monitor and encourage the government to follow through with it’s tablets for school children program.

ก้าวของการเปลี่ยนแปลงในโลกทุกวันนี้คือลักษณะของชีวิตประจำวันในศตวรรษที่ 21


นักการศึกษาที่เคยอยู่ในโรงเรียนเมื่อ 30 ปีที่แล้วจะจำได้ถึงการทำนายถึงการเข้ามาของคอมพิวเตอร์ในชีวิตประจำวัน เป็นไปได้ว่าน้อยคนที่จะตระหนักจริงๆถึงผลกระทบรุนแรงของการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วของเทคโนโลยีการสื่อสารที่มีต่อชีวิตประจำวัน แต่การเข้ามาของคอมพิวเตอร์เป็นอะไรบางอย่างที่ถูกจับตามองจากคนจำนวนมากเนื่องจากผู้คนมองว่าจะมีโอกาสทางด้านสังคมและเศรษฐกิจที่จะมาถึงพร้อมกับการแพร่กระจายของเทคโนโลยีสมัยใหม่ มีการพูดคุยกันถึงบทบาทของคอมพิวเตอร์ที่เข้ามาทำงานแทนทำให้คนมีเวลาว่างมากขึ้น บางหน่วยงานถึงกับบรรจุ “การศึกษาเพื่อการพักผ่อน” ขึ้นในหลักสูตร

ผู้เขียนเดาว่าคำถามที่ยังคงอยู่คือ การเข้ามาของคอมพิวเตอร์เป็นธุรกิจที่จำเป็นและเครื่องมือจำเป็นในงานธุรกิจและครัวเรือนที่นำมาซึ่งเวลาว่างที่เพิ่มขึ้น หลายคนจะสงสัยว่ามันจริงหรือไม่

แต่สึ่งหนึ่งที่เป็นจริงเกี่ยวกับการคาดการณ์การเข้ามาของยุคเทคโนลีการสื่อสารในยุค 70 คือ ในศตวรรษที่ 21เทคโนโลยีดิจิตอลแทรกซึมเข้ามาในหลาย ๆ ด้านของชีวิตประจำวัน มันง่ายต่อการแสดงรายการการเปลี่ยนแปลงมากมายในชีวิตส่วนตัวและการทำงานที่มีอันเป็นผลมาจากเทคโนโลยีสารสนเทศที่แพร่หลาย แต่สิ่งเหล่านี้จะเห็นได้ชัดเจนแล้ว ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องพูดถึงที่นี่

เด็กๆที่เกิดมาตั้งแต่ช่วงเริ่มต้นของศตวรรษที่ 21 ถือเป็น ประชากรยุคดิจิตัล ซึ่งเติบโตขึ้นมาในโลกที่พรั่งพร้อมด้วยเทคโนโลยีรอบตัว


มีไม่มากนักที่เป็นประชากรยุคดิจิทัล ส่วนมากแล้วจะถือเป็น ผู้อพยพยุคดิจิทัลมากกว่า พวกเขาจำเป็นต้องเรียนรู้ที่จะใช้ชีวิตและทำงานให้ได้ในยุคสมัยของเทคโนโลยี การใช้เครื่องมือที่มีอายุเป็นตัวแบ่งให้ไม่อาจเข้าใจได้ง่ายกันทั่วถึงทุกคน ครูเองก็เป็นหนึ่งในนั้น แต่อย่างไรก็ตาม ต้องยอมรับว่าเพียงแค่คนบางส่วนเท่านั้นนั้นที่มีไหวพริบมากพอจะเรียนรู้ภาษาอื่นนอกเหนือจากภาษาแม่ที่ตนใช้อยู่ หลักการเดียวกับที่ว่าเพียงบางกลุ่มบางคนเท่านั้นที่มีความสามารถที่จะเรียนรู้ “ภาษา” ของยุคดิจิตัลได้มากพอจะเข้าใจที่จะทำให้เครื่องมือเหล่านั้นเหมาะสมสำหรับครู

ลองนึกถึงเหตุการณ์สมมุติว่า ครูมัธยมคนหนึ่งไม่รู้จักวิธีใช้อีเมลล์ ไม่สามารถค้นข้อมูลในอินเทอร์เน็ทได้ ใช้สไกป์ไม่เป็น ไม่รู้จักเฟสบุ้ค ครูคนนั้นจะสามารถเข้าใจถึงความต้องการที่แท้จริงของนักเรียนที่ครูคนนั้นสอนอยู่ได้อย่างไร ครูคนนั้นจะเข้าใจโลกของนักเรียนของตนได้อย่างไร และสุดท้าย ครูจะรู้จักนักเรียนของตัวเองมากพอที่จะสามารถสอนเด็กคนนั้นได้อย่างไร?

ครูเหล่านั้นก็เหมือนกับครูที่ถูกจ้างให้สอนภาษาต่างประเทศให้เด็ก ในขณะที่จริงๆแล้วครูคนนั้นไม่สามารถพูดภาษานั้นได้ด้วยซ้ำ ครูถูกผลักให้เข้าไปอยู่ในสถานณการณ์ที่เป็นไปไม่ได้โดยผู้จัดทำหลักสูตรที่นำเข้ามาโดยไม่มีการพัฒนาครูให้มีความรู้ความสามารถในภาษาใหม่นี้ก่อน

คุณรู้จักครูแบบนี้บ้างไหม? เคยทำงานร่วมกับอาจารย์เหล่านี้หรือเปล่า? ชั่วโมงเรียนของพวกเขาเป็นอย่างไร? ความสัมพันธ์ระหว่างครูและนักเรียนเป็นอย่างไร?

ผู้เขียนค่อนข้างมั่นใจว่า ในประเทศไทย เราสามารถพบครูเหล่านี้ได้ทั่วไปในโรงเรียน

คุณครูผู้ไม่อาจปรับตัวเข้ากับยุคสมัยใหม่ได้ไม่ควรต้องถูกตัดสินว่าผิดหรือถูกมองข้าม พวกเขาควรและต้องได้รับการช่วยเหลือทุกด้านเท่าที่จะเป็นไปได้จากเพื่อนร่วมงานและผู้บัญชาการเพื่อให้พวกเขามีความมั่นใจที่จะให้เทคโนโลยีสารสนเทศข้ามาปรับปรุงการเรียนการสอน

ตรงข้ามกับตัวอย่างข้างบนเกี่ยวกับผู้ที่เพิ่งก้าวเข้าสู่โลกดิจิทัล นักเรียนผู้เป็นประชากรยุคดิจิทัลในศตวรรษที่ 21 ควรได้รับวิธีการสอนและหลักสูตรวิชาที่เหมาะสมกับโลกและเวลาในยุคของเขา ความต้องการนี้ไม่ได้ถูกกำหนดโดยผู้ดูแลหรือรัฐบาลอย่างเช่นตัวอย่างเรื่องการเรียนการสอนภาษาต่างประเทศที่ยกมาก่อนหน้า มันมาจากการขยายตัวของเทคโนโลยีสารสนเทศที่พัฒนาอย่างรวดเร็ว ดังนั้นรัฐจำเป็นต้องจัดการระบบการศึกษาของประเทศเพื่อตอบสนองต่อความเปลี่ยนแปลงนี้

ในกรณีของประเทศไทย รัฐบาลกำลังอยู่ในขั้นเริ่มต้นจากนโยบาลมอบแท้ปเล็ตให้กับนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 1 ซึ่งเป็นสิ่งที่น่าชื่นชมสำหรับก้าวใหญ่ของการจัดหาเครื่องมือดิจิตอลที่สำคัญให้กับนักเรียนไทย

การพัฒนาในขั้นต่อไปจากจุดนี้จะไม่สามารถบรรลุผลขั้นสูงสุดได้หากปราศจากขั้นตอนการฝึกสำหรับครูให้สามารถใช้เครื่องมือนี้ได้ หากทำได้มันจะเป็นตัวสนับสนุนสำคัญสำหรับการศึกษาแบบผู้เรียนเป็นศูนย์กลางในประเทศไทย



PISA Results

We thought our readers might be interested in this extract from the PISA web site

Performance Indicators of Student Achievement [PISA]

Are boys and girls ready for the digital age?

 PISA IN FOCUS 2012/01 (January) – © OECD 2012

• More than 17% of students in Australia, Korea and New Zealand are top performers in digital reading, while fewer than 3% of students in Austria, Chile and Poland are.

• On average, girls outperform boys in digital reading; however, the gender gap is narrower than it is in print-reading proficiency.

• Among boys and girls with similar levels of proficiency in print reading, boys tend to have stronger digital navigation skills and therefore score higher in digital reading.

Information and communication technologies revolutionize not only the speed at which information can be transmitted, but also how information is conveyed and received. Technological innovations have a profound effect on the types of skills that are demanded in today’s labour markets and the types of jobs that have the greatest potential for growth.

Most of these jobs now require some familiarity with, if not mastery of, navigating through digital material where readers determine the structure of what they read rather than follow the pre-established order of text as presented in a book.

PISA 2009 evaluated not only how proficient 15-year-olds are in gathering and processing information that they acquire when reading printed texts, but also how proficient they are in reading digital material.

PISA found that some countries have been far more successful than others in helping students to equip themselves to participate fully in the digital age. For example, more than 17% of students in Australia, Korea and New Zealand are top performers in digital reading, while fewer than 3% of students in Austria, Chile and Poland achieve that level of performance.

Korea recently developed a “Smart Education” policy that includes digitalizing all textbooks and assessments by 2015, building or improving school infrastructure so that it accommodates new technologies, and training teachers in the use of these technologies.

Although, on average, student performance in digital reading is closely related to performance in print reading, in some countries, such as Australia and Korea, students score significantly higher in digital reading than in print reading, while in other countries, notably Hungary, Poland and the partner country Colombia, students are better in print reading than in digital reading.

For full research data go to:


articles Featured Articles

Teaching for Understanding : Article 1การสอนเพื่อความเข้าใจ : ตอนที่ 1

Teaching for Understanding

An Introduction


Thai teachers

Shifting the Educational Paradigm  to Student Centered Teaching and Learning


Greg Cairnduff

By Greg Cairnduff, 

Director The Australian International School of Bangkok 

January  2012  





This article is a  contribution to the  discussion about moving Thai education  from rote learning as the pedagogical norm, towards a pedagogy that is student-centered  and one that  will enhance the capacities of Thai students going into  the 21st Century workforce.

This is the first of a series of three articles on the basics of the methodology known as Teaching for Understanding.

Educational Change is Not Easy to Achieve

The challenge of educational change is well documented  and demonstrated in the practical attempts at reform by education systems around the world. Evidence of reform efforts reveals one inescapable factor: large scale educational change is never easy, nor is it quick to achieve.

The Finnish education system is an outstanding example of a high performing, high quality system. But it should be noted that it took Finnish educators  least 15 years to develop their at system to its current level.

Systemic context is relevant to the pace of successful reform. For example, Finland’s context is one of a relatively small country of under 6 million people compared to Thailand’s population of 62 million. On this count alone, the contexts of the two systems are very different.

Educational Change in Thailand

Thailand has  a very large education system. To move from an old paradigm of education [20th Century model] to a new paradigm [21st Century model] in a system of over 35 000 schools is like turning a large ship around – it takes time and sea space; it can be slow, cumbersome, and hard to achieve in the short term.

Despite these contextual challenges, the shift to student-centered learning is the  shift that is essential for  students’ success in the 21st Century.  In the end it is teachers in the classrooms of Thai schools who have to actually bring about this big change.

What are some of the needs of 21st Century Education?

Students must be prepared differently to enter the Information Age [C21st] workforce than in the Industrial era. The main difference is  preparation related to knowledge work, the kind of work that more and more people will do in the 21st century.

If Thailand is to have workers with the necessary skills for these times, the nation must have an education system that focuses heavily on the skills required for this  century, particularly communication and computer skills

What Knowledge and Skills are required for the 21st Century?

Building knowledge and developing sets of skills have traditionally been considered the mainstays of education.

In the rapidly changing world, the acquisition of the standard skills of reading, writing and numeracy are no longer sufficient. Internationally, education systems are  looking at ways to prepare students for  jobs that involve complex thinking and communication skills. These are the knowledge work jobs of today and tomorrow that require complex skills, expertise and creativity.

What seems certain is that there are two sets of skills that are at the top of job requirements for 21st century work: The ability to quickly acquire and apply new knowledge and  know how to apply certain commonly required skills to all aspects of the workplace; such as  problem solving, communication, teamwork, technology and innovation.

Four powerful elements  are converging and leading towards new ways of learning for life in the 21st century.

These  are generally recognised as:

  • Knowledge work
  • Thinking tools
  • Digital lifestyles
  • Learning research.

The diagram  provides an  indication of how these four elements fit together.

Education Transitions

Knowledge Work

The Thai Education system faces increasing pressure to produce knowledge workers.

Internationally, corporations are making investments in global programs to attract graduates to the high technology fields and to train them in these fields. The Thai education system has to ensure that students are not at a disadvantage when these corporations are in the Thai or international market for knowledge workers. For example, Thai graduates have to compete with well educated graduates from India and China.

In the book, The Elephant and the Dragon: The Rise of India and China and What it Means for all of US, the author, Meredith writes “suddenly Americans must compete with much of the rest of the world for their jobs with much of the rest of the world “ [1] This comment emphasises the same for Thailand – Thai workers are competing with Indian and Chinese workers on the international job market.

Thinking Tools

The mental tasks of knowledge work involve accessing, managing, creating, and communicating information. These tasks are becoming easier and more efficient as digital tools for assisting with the tasks become increasingly sophisticated. Therefore, teaching in and learning in Thai schools has to move towards teaching students methods to help them organise their thinking, as well they need to use the digital tools available to them.

Digital Lifestyles

The terms “digital natives” and “digital immigrants” describe the divide that often exists between the students who are digital natives and their teachers, who are mostly digital immigrants. These digital natives [the students] and the digital immigrants [the teachers], must be able to work together. It is likely that it is the teachers who have to change the most.

Traditional Teaching

Studies of traditional teaching practices reveal numerous and persistent pitfalls. Too frequently students can’t remember what they have learnt or don’t understand the material well enough to apply it in different situations.  Regular classroom activities are often too routine to promote understanding.

The spelling drills, true-and-false quizzes, arithmetic exercises and conventional essay questions so common in the teacher-led classroom, promote the learning of knowledge, but limit the versatility of the skills.  The development of knowledge and routine skills are important, but what students learn is superficial and often remains inert, students are unable to apply their knowledge, or recognize opportunities to do so.

Educators must provide alternate applications for the theory and real-world examples. Learning experiences where students can apply their new knowledge and understanding outside the academic context, and

Teaching for Understanding

The approaches to developing understanding in students as used in many parts of the world  are  often based on the work of Project Zero at the Harvard Graduate School of Education. Faculty members at the Harvard Graduate School of Education collaborated with many experienced teachers and researchers to develop, test, and refine this approach for effective teaching.

It is strongly recommended that readers refer to the web site at:

Teaching for Understanding is based on the premise that students who understand information are more flexible with their knowledge.

What is Understanding?

The term understanding denotes a variety of mental processes, states and structures.

  • Understanding refers to the ability appreciate the nature, significance, or explanation of a concept and apply these concepts appropriately (Merriam-Webster Collegiate Dictionary, 2002).
  • Understanding implies to the ability to make connections between facts [knowledge] and relating newly acquired information, to that which is already known and integrating knowledge into a cohesive whole so that ideas and concepts are understood.

The Need to Develop Understanding in the Teaching and Learning Process

Educators and students find themselves in the middle of an information explosion and a rapidly changing world.  The increased body of information proves problematic for teaching and learning. It is no longer feasible for students to memorize all the facts and figures that come at them on a daily basis.  Instead, teachers need to work with students to develop their ability to understand concepts and principles that will permit them to operate in the rapidly evolving world.

Researchers and educational reformers have worked collaboratively to develop a definition of understanding and identify approaches to teaching that develop skills and improve student understanding.

Developing Understanding  

Students’ ability to understand the world needs to be developed so they are able to adapt to new situations and apply their understanding to enable them to solve  problems.

The application of skills and knowledge beyond the classroom requires more than just the ability to do the task. It requires understanding of concepts and big ideas.

In Thailand [and not only Thailand] most of the current teaching practice has students acquiring knowledge and routine skills without necessarily any real understanding of the concepts and reasons which underpin the acquired knowledge. Often students know how to do something, but they have no depth of understanding of the processes and outcomes of what they are doing.

For example, students may know how a car can be driven so that it moves, but do they understand the chemistry and physics in causing this to happen?

In looking at an issue for example, the environment, it is necessary to have an understanding of the internal combustion engine in order to make judgments about the impact of the car on the environment.

Implications for Thai teachers

The challenge for Thai teachers is to move their practice from mainly teaching and testing the acquisition of knowledge to teaching students to think, ask questions, and develop deep understanding of the knowledge they acquire and rather than testing knowledge,  assessment ought to part of the learning process.

Articles presented in earlier by Ellen Cornish and Dr Don Jordan [December, and September October 2011] provide practical examples of how teachers can plan for this type of teaching.  

Article 2 in this series on Teaching for Understanding in February, will suggest ways teachers can enhance the development of deep understanding.

[1] Meredith, R. The Elephant and the Dragon: The Rise of India and China and What it Means for all of US New York, Norton, p190

Op Ed Opinion:Thai education

Society in Transition …. Education in Transition สังคมเปลี่ยน…การศึกษาเปลี่ยน

Society in Transition …. Education in Transition

Internationally, each change in social and economic structure, brings  a new way of seeing the world and a new physical shape for the community. One of these great social transitions in history was the move from societies being based on agriculture to economies became based on industry.

Around the world in the 21st Century, countries are in a major transition similar to these great transitions of the past.

It is evident that globalization has brought a new configuration to give people access to the means of knowledge production, land use and living space to satisfy their needs.

In the case of Thailand, the economy is strongly agriculture based, and the agricultural society was traditionally  self contained. A change has happened over the last thirty years.  This change from a self contained agricultural system, industrialization and the accompanying urbanization of Thailand with its population shift to big cities, has created a   strain on the traditional social structure.

In 2005, the US Pulitzer Prize winning business writer Thomas L Friedman, wrote a book called The World is Flat in which he examined the shrinking size of the earth and the interconnectedness of people all around the world that has come as a result of the rapid spread of information and communications technology [ICT].

It is now possible for people to work together and compete in real time with more other people on the planet and on a more equal footing than at any previous time in history.

People can meet and collaborate by using computers, email, teleconferences, video conferences and may types of dynamic new software. For example , Thai students studying overseas are able to read the Bangkok daily newspapers on line, talk with family and friends on line and network socially in real time as though they were at home in Thailand.

Google, Apple, Micro Soft, the GPS, the mobile phone, Facebook, Twitter, blogging, various programs and ICT facilities have “flattened” the Earth.

The world of the 21st Century Knowledge Age requires a new mix of skills. Jobs that require routine manual and thinking skills are giving way to jobs that involve higher levels of understanding of complex knowledge, and applied skills like expert thinking.

It is a worthwhile professional learning exercise for teachers to reflect on the way their society has changed, as well as the way the world has changed and look at the impact of such changes on their work as teachers.

In the West, schools have changed in different periods of history:

  • The village school was the product of the agricultural era
  • The large suburban school was the product of the industrial revolution
  • Borderless, internationalized, networked schooling, interactive campuses are more likely to be the norm in the future.
  • Life- long learning is recognised as an essential feature of the information age.

For Thai schools and Thai teachers, it is useful to examine and where they fit helping their country fit with the trends in 21st Century education.

How have schools changed in the different periods of Thai history?

How must they change in the future?

SCLThailand is trying to assist teachers in this mission while at the same time respecting Thai cultural contexts and traditions.

The January paper presented here is the first of three which look at the need to develop deep understanding in students.

The first paper in the series emphasizes the fact that reform is a slow process and reform must be embedded in the particular national context of where it is occurring.

We look forward to readers’ discussion on the educational challenges posed by the flat world and welcome contributions.

Greg Cairnduff

Acting Editorสังคมเปลี่ยน….การศึกษาเปลี่ยน

ทั่วไปแล้ว แต่ละการเปลี่ยนแปลงในด้านสังคมและโครงสร้างทางเศรษฐกิจ นำมาสู่มุมมองใหม่ ในการมองโลกและรูปแบบโครงสร้างชุมชนแบบใหม่ หนึ่งในการเปลี่ยนแปลงทางสังคมครั้งยิ่งใหญ่ครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์คือการเปลี่ยนแปลงจากสังคมเกษตรกรรมมาสู่สังคมอุตสาหกรรม

ในช่วงที่โลกอยู่ในสมัยศตวรรษที่ 21 ประเทศต่างๆส่วนใหญ่มีการเปลี่ยนแปลงในรูปแบบที่คล้ายคลึงกัน

นี่คือผลของโลกาภิวัตน์ (globalization) สร้างค่านิยมให้คนใช้ทรัพยากรความรู้ในการผลิต การจัดสรรที่ดินและพื้นที่อยู่อาศัยเพื่อตอบสนองความต้องการของตน

ในกรณีของประเทศไทย พื้นฐานเศรษฐกิจที่สำคัญมาจากภาคการเกษตร และรูปแบบสังคมเกษตรกรรมนั้นมีการดำรงอยู่มาช้านาน การเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นในช่วงสามสิบปีที่ผ่านมา จากการพึ่งพาตนเองทางด้านเกษตรกรรม สู่ผลลัพธ์ของระบบอุตสาหกรรมและการพัฒนาเมือง ประกอบกับการเปลี่ยนแปลงของประชากรในเมืองใหญ่ก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของรูปแบบโครงสร้างทางสังคม

ปี 2548 โทมัส แอล ฟรีดแมน เจ้าของรางวัลพูลิเซอร์สาขาธุรกิจ ได้เขียนหนังสือเรื่อง World is Flat (สำนักพิมพ์เพนกวิน) ซึ่งเขาได้อธิบายถึงการที่ขนาดของโลกเล็กลงและการเชื่อมโยงระหว่างผู้คนทั่วโลกอันเป็นผลลัพธ์ของการแพร่กระจายอย่างรวดเร็วของเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร (ICT)

นั่นคือในปัจจุบัน การที่คนจะทำงานร่วมกันและแข่งขันกับคนอื่นๆไปพร้อมกันอย่างเท่าเทียมมีความเป็นไปได้มากยิ่งกว่าช่วงเวลาใดๆในประวัติศาสตร์ที่ผ่านมา

ผู้คนสามารถพบและทำงานร่วมกันโดยใช้คอมพิวเตอร์, อีเมล์, การประชุมทางไกล, video conferences และอีกหลากหลายรูปแบบใหม่ๆ ยกตัวอย่างเช่น  นักเรียนไทยที่ไปศึกษาที่ต่างประเทศสามารถที่จะอ่านหนังสือพิมพ์กรุงเทพรายวันออนไลน์, คุยกับครอบครัวและเพื่อนผ่านอินเตอร์เน็ตและสื่อสังคมออนไลน์ได้ทันทีเหมือนตอนที่เขายังอยู่เมืองไทย

สะดวกด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารต่างๆเหล่านี้เองที่ทำให้โลก “แคบ”

ความรู้ในโลกในศตวรรษที่ 21 ต้องอาศัยการผสมผสานของหลายทักษะวิชา งานแบบที่ทำเป็นขั้นตอนและใช้ความคิดถูกแทนที่ด้วยงานที่ต้องอาศัยความเข้าใจในความรู้ที่ซับซ้อนที่สูงขึ้น รวมไปถึงทักษะการประยุกต์ใช้อย่างเชี่ยวชาญ

มันเป็นประสบการณ์การเรียนรู้ที่คุ้มค่าสำหรับครูที่จะตอบสนองต่อของสังคมที่เปลี่ยนแปลงไป เช่นเดียวกับการเปลี่ยนแปลงของโลกและมองถึงผลกระทบของมันในงานของตนในฐานะครู

ในโลกตะวันตก โรงเรียนมีการเปลี่ยนแปลงแตกต่างกันไปในแต่ละช่วงยุคประวัติศาสตร์:



การเรียนแบบไร้พรมแดน หรือการเรียนผ่านเครือข่าย มีแนวโน้มมากขึ้นที่จะเป็นรูปแบบการเรียนในอนาคต


สำหรับโรงเรียนและครูในประเทศไทย เป็นเรื่องสำคัญที่จะเป็นตัวอย่างและปรับบทบาทเพื่อช่วยเหลือสังคมให้เปลี่ยนแปลงอย่างเหมาะสมกับรูปแบบการศึกษาของศตวรรษที่ 21



SCL Thailand พยายามที่จะช่วยเหลือครูทั้งหลายในบทบาทนี้ในขณะเดียวกันก็เคารพในบริบททางวัฒนธรรมและประเพณีของไทย